RSS  

روز قدس روزي است كه بين منافقين و متعهدين امتياز خواهد شد

در پي تحركات جمعي معلوم الحال در آخرين جمعه ماه مبارك رمضان  روز مقدس قدس ، كه چهره نفاق خود را آشكار كرده و با رسانه هاي صهيونيستي و غربي هم صدا شدند و با سر دادن شعارهايي واهي در خلاف جهت سيل خروشان ملت حركت كردند . ما جوانان كه علي رغم بسياري از آقايان ، زمان امام را درك نكرده ايم اما از آن امام همام بسيار شنيده ايم كه: روز قدس روزي است كه بايد همت كنيد و همت كنيم كه قدس را نجات بدهيم و برادران لبناني را از اين فشارها نجات بدهيم روزي است كه بايد تمام مستضعفين را از چنگال مستكبرين بيرون بياوريم...

و به راستي كه امام عزيزمان به حق فرمودند كه: روز قدس روزي است كه بايد مستضعفين مجهز بشوند در مقابل مستكبرين و دماغ مستكبرين را به خاك بمالند روزي است كه بين منافقين و متعهدين امتياز خواهد شد. متعهدين اين روز را روز قدس مي دانند و عمل مي كنند به آنچه بايد بكنند و منافقين آنهائي كه با ابرقدرت ها در زير پرده آشنائي دارند و با اسرائيل دوست، در اين روز بي تفاوت هستند يا ملت ها را نمي گذارند كه تظاهرات كنند...

آقايان خاتمي ، موسوي و كروبي (ياران امام )

ما پاسخ صريح و شفاف شما را در پي حضور در تجمع ضد فلسطيني در روز قدس كه هيچ شباهتي به مواضع امام عزيزمان نداشت را خواستاريم. اين گونه رفتار ها پشت كردن به راه امام است . اين افرادي كه به حمايت از شما و در پي موج سبزي كه شما را انداخته ايد اين شعار ها را سر دادند اگر با اينان عهدي نداريد كه اعلام برائت كنيد و در غير اين صورت خيانت كرده ايد به امام ،‌به امامي كه دم از او ميزنيد و خائن هستید.

30سال است  طنين شعارحمايت از فلسطين و آزادي قدس از اين كشور بلند مي شود اما امسال شاهد تفرقه و نفاق در بين راهپيمايان بوديم كه ما را شرمنده از مردم و كودكان مظلوم غزه كرده . گرچه اين تحركات بسيار ناچيز و بي مقدار بود اما در شأن كشوري كه در خط مقدم دفاع از مظلومين جهان و مبارزه با ظلم قدم بر مي دارد نبود.

مردم ولايت مدار ايران تحمل پذيرش چنين رفتار هاي زشت اين افرادي كه از مسير انقلاب اسلامي جدا شده و به انحراف كشيده شده اند را نداريم و از مراجع قضائي خواستار رسيدگي هر چه سريع تر نسبت به اعمال اين افراد و عاملان اصلي اين گونه فتنه ها هستيم. و اجازه نمي دهيم در كشوري كه صد ها هزار نفر جان عزيز خود را براي احياي اسلام ناب محمدي فدا كرده اند اين چنين اتفاقاتي تكرار گردد.

ما با ولايت زنده ايم    تا زنده ايم رزمنده ايم

هر چند که خسته ایم از این حال ، نیا

شرمنده ! اگر ندارد اشکال ، نیا !

ما خط تمام نامه هامان کوفی است

آقای گلم ! زبان من لال ! نیا !

خلاصه از کلام استاد میر باقری

در باب جامعه مهدوی

ویژگی اصلی که برای جامعه مهدوی در معارف اسلامی و حتی سایر ادیان بدان اشاره شده، ظهور ولایت الهی بر روی زمین است. آثار و پیامدهای این ولایت عبارتند از: تحقق عدالت، امنیت و حتی تحقق رفاه عمومی. بنابراین، دورنمای جامعه مهدوی در معارف اسلامی این است که در آن جامعه اولاً معنویت جزء ارکان اساسی جامعه است و اصولاً جامعه مهدوی بر محور عبودیت و بندگی خدای متعال شکل گرفته است و ثانیاً در پرتو این معنویت و عبودیت در جامعه، عدالت و رفاه محقق می‏شود. معدل و جامع همه اینها این است که و جود امام عصر علیه‏السلام به ظهور تجلی پیدا می‏کند. یکی دیگر از ویژگی‏های عصر ظهور، تجلی ولایت ولی‏الله است؛ زیرا اساساً چیزی در عرض ولایت ولی خدا بر روی زمین وجود ندارد. بنابراین، وقتی ولایت حضرت بقیة‏الله علیه‏السلام محقق می‏شود و نفوس بشری آن ولایت را می‏پذیرند و مناسبات اجتماعی بر محور آن ولایت شکل می‏گیرد، طبیعی است معنویت، عدالت، رفاه و امنیت در قالب‏های خاصی که متناسب با همان جریان نور هستند، محقق می‏شود؛ زیرا شکل‏گیری همه مناسبات بشری، بر محور تقواست؛ نه بر محور هوی و به تعبیر دیگر بر محور ولایت ولی الله است و نه بر محور اولیای طاغوت و بنابراین، جریان عبودیت تحقق پیدا می‏کند؛ نه جریان استکبار. 

 

در دوران حکومت امام علی علیه السلام، به آن حضرت خبر رسید که "ابن هرمه" مأمور حکومتی ناظر بر بازار اهواز، مرتکب خیانتی شده است. امام علیه السلام پس از اطلاع، به فرماندار خود در اهواز چنین نوشت: 

" هنگامی که نامه مرا خواندی، ابن هرمه را از نظارت بازار برکنار دار و او را به مردم معرفی کن، و به زندانش بیفکن و آبرویش را بریز، و به همه بخشهای تابع اهواز بنویس که من _علی_چنین عقوبتی برای او معین کرده ام. مبادا در مجازات او غفلت یا کوتاهی کنی، که نزد خدا خوار می شوی، و من به زشت ترین صورت ممکن تو را از کار بر کنار می کنم و خدا آن روز را نیاورد.

و چون روز جمعه رسید، او را از زندان درآور و ۳۵ تازیانه به او بزن و او را در بازار بگردان. و هر کس گواهی آورد که ابن هرمه از او چیزی گرفته است، او را با  گواه قسم بده، و مبلغ را از مال ابن هرمه بردار و به صاحب آن بپرداز و دوباره او را خوار و سر افکنده و بی آبرو به زندان بازگردان، و پاهایش را در بند بگذار، و تنها برای نماز باز کن و فقط اگر کسی برایش خوراک یا نوشیدنی یا پوشاک یا زیر اندازی آورد به او برسان.

مگذار ملاقاتی داشته باشد، تا مبادا راه پاسخگویی به محاکمه را به او یاد دهند و به آزاد شدن از زندان امیدوارش سازند. و اگر دانستی که کسی چیزی(عذری) به او آموخته است که به مسلمانی زیانی می رساند، او را نیز تازیانه بزن و زندانی کن تا توبه کند.

شبها زندانیان را به فضای باز بیاور تا تفریح کنند، جز ابن هرمه! مگر بترسی که بمیرد، در این صورت او را نیز به حیاط زندان بیاور و اگر دیدی هنوز طاقت تازیانه خوردن دارد، پس از ۳۰ روز، ۳۵ تازیانه دیگر- به جز ۳۵ تازیانه نخستین- به او بزن. و برای من بنویس که درباره بازار(و نظارت بر آن) چه کردی، و پس از این خائن، چه کسی را برگزیدی، در ضمن حقوق ابن هرمه خائن را نیز قطع کن "

با عرض تسلیت به بهانه شهادت مادر سادات حضرت زهرا(س) و آرزوی فرج منتقم اش حضرت صاحب عجل الله.

اللهم عجل لولیک الفرج و اجعلنا من خیر انصاره و اعوانه و مستشهدین بین یدیه

ائمه بقیع در محاصره وهابیون

چندی است که شاهد تشدید رفتار زشت وهابیون و حاکمان عربستان با شیعیان و مقدسات شیعه  هستیم که این اعمال افراطی روز به روز بیشتر شده که موجب ناراحتی و خشم تمام شیعیان جهان میشود .وهابیون و نوکران نظام کفر در روزهای گذشته دست به محاصره ائمه بقیع زده اند که جا دارد مسئولین و بزرگان دینی و همچنین تمام شیعیان جهان اعتراض و ناراحتی خود را به گوش ظالمان جهان برسانند. و این سندی دیگر از مظلومیت شیعه ..........

الهم عجل لولیک الفرج

فاطمه معصومه(س)، از دختر امام صادق (ع) روايتى نقل مى كند كه سلسله سندش به حضرت فاطمه زهرا(س)مى رسد كه آن حضرت مى فرمايد: حضرت رسول اكرم (ص) فرمود: «آگاه باشيد! هركس با محبّت آل محمّد بميرد شهيد از دنيا رفته است.»

معصومه …

معصومه تفسير معصوميت است كه روزگارى در مدينه طلوع كرد، معصومه اقامت غربت است در روزگار غربت نگاه ها، معصومه تفسير بلند تبعيت است از ولايت .

معصومه نگاه سبزى است كه از معصوميت سرچشمه مى گيرد، معصومه، روزگار دلداگى است واز غربت به قربت رسيدن .

معصومه ترجمان بلند عاشوراست و قصه با زينب هم سفرشدن .

معصومه فلسفه شيدايى است و غزل ماندن و بودن، معصومه نگين ايران است كه درقم، شهر اقامه مى درخشد .

معصومه ضريت بالاى ارادت به ولايت است، معصومه، قصه بلند مدينه تامشهد است .

معصوم انتهاى متبلور است. معصومه سرسلسله تنهايى است، معصومه فانى فى الله است.

متن از سرکار خانم  باقري

با سلام خدمت تمامی دوستان وب نویس

پیشاش فرارسیدن ایام نوروز و سال جدید را تبریک عرض کرده و آرزوی موفقیت و کامیابی را برای شما خواهانم.به امید ظهور حضرت صاحب...

الهم عجل لولیک الفرج

-------------------------------------------

ماه ربيع الاول ماه فرخنده براي شیعیان

ز آستان رضایم خدا جدا نکند
من و جدائی از این آستان خدا نکند

ز دامن شه دین دست التجا نکشم‏
گدای، دامن صاحب کرم رها نکند

به پیش گنبد زرینش آفتاب منیر
ز رنگ زردی خود دعوی بها نکند

شها به زائر خود داده‏ای تو وعده‏ی لطف
کجا به وعده‏ی خود چون توئی وفا نکند

امسال هم قسمت شد که در کنار بارگاه سلطان علی موسی الرضا عزا دار ال الله باشیم انشاءالله 

يک اربعين گذشت و امام زمان خون گريست . ال الله در صفر شام و کوفه بودند و منزل به منزل در پي ياري ولي خدا جانبازي مي کردند.

و اين بود مزد ولايت، خوب ادا کردند. پس از گذشت هزار و اندي سال مردم به پاسداشت و احترام حجت خدا رخت سياه به تن کرده و به سفارش رئيس مکتب شان امام صادق (ع) عزاداري ميکنند. حال در اين کار زار روزگار عده اي در خواب بودند و حتي ديگران هم به نديدن دعوت مي کردند . نه، نسل کوفي همچنان باقي است . (صد حيف که نشد حرف دلم را بنويسم)

(شبهه ها و فتنه ها)

گزیده ای از کتاب وارثان عاشورا نوشته مرحوم استاد شیخ علی صفائی

شبهه و فتنه چه بدعت ها و انحراف ها كه نياورده و چه سنت هايى را كه نشكسته و چه لباس هاى حقى كه بر تن باطل نكرده است. از همان روزهاى اول همين شبهه بود كه دست رسول(صلى الله عليه وآله) را بست و كار على(عليه السلام)را به بن بست كشاند و با اسم جوانى و عدالت، كرد آن چه كرد.

 و در روزهاى جمل و صفين و خوارج باز همين شبهه باعث شد كه با توجه به رجال و قرّاء و حفّاظ قرآن و يا ازواج رسول(صلى الله عليه وآله) و ياران رسول(صلى الله عليه وآله) و يا قرآن بر روى نيزه ها و يا عبادت ها و شب زنده دارى ها از على(عليه السلام)روى بر گرفتند و به ديگران پيوستند.

همان طور كه در روزهاى مجتبى(عليه السلام) همين شبهه بود كه ذلت را به امام حسن(عليه السلام)نسبت داد و خنجر در پاى او گذاشت.

و باز همين شبهه بود كه ياران مسلم و جمعيت طالب را حتى يك شب امان نداد، كه از قبل بشير بن نعمان و سپس ابن زياد با عنوان حفظ امت و تسليم در برابر خليفه و خون مسلمين و لشگر شام و گندم رى، خون ها را ريخت و حرمت ها را شكست و از هيچ گمان و سوء ظنى نگذشت.

و تا امروز هم همين شبهات است كه آب را گل آلود مى كند تا فتنه ها و جاذبه ها و تهديدها و تطميع ها زمينه پيدا كنند، تا مادران و عروسان و وسوسه گران بتوانند ياران مسلم را و بيعت كنندگان با امام زمان را از يكديگر و از ولى جدا سازند.شبهه زمينه ساز فتنه است و فتنه ها عامل بدعت و انحراف.

توای داوود:کاش در زبورت مینوشتی  که بهشتیان را

 نکشند، کودکان را نکشند

و تو ای سلیمان : کاش به دیوانت میگفتی حافظ تمام

کودکان باشند

وموسی: کاش ۱۱فرمان میدادی و میگفتی سرزمین

 موعود بهشت است   برای قطعه ای خاک کودکان

ساکنان اصلی بهشت را نکشند

"از میان آن همه مدعی،تنها 72 نفر ماندند.اکنون میان این همه مدعی هنوز 313 نفر...
ای دل!تو چه می کنی؟هنوز گاه آن نرسیده که خود را به قافله برسانی؟"

هفتاد و دو سینه سرخ هجرت کردند
  
 با سرورِ آفتاب بیعت کردند
 
رفتند و به دریای ابد پیوستند
  
 چون رود ، به اصل خویش رجعت کردند

علت باز ماندن افراد از ياري وليّ خدا

گزیده ای از سخنان حجت‌الاسلام و المسلمين دکتر

سيد محمد مهدى ميرباقرى  

مسئلة اساسي و عبرت‌آموز اینست که اگر قبلاً انسان خودش را براي همراهي با وليّ خدا آماده نكرده باشد, عقب خواهد ماند. سيّدالشّهدا(ع) از ماه‌ها قبل اعلام موضع كردند,‌ يك نمونة آن طرمّاح بود كه در راه با چند نفر ديگر, به حضرت برخورد كردند (يكي دو منزل با كوفه بيشتر فاصله نداشت) حضرت پرسيدند: «وضع كوفه چگونه است؟» گزارشي داد كه وضع كوفه خوب نيست,‌ قلوب مردم با شما, اما شمشيرهايشان عليه شماست, ما كه از كوفه بيرون مي‌آمديم, در مخليه, لشكر انبوهي براي جنگ با شما جمع شده بود كه تاكنون لشكري به اين عظمت و وسعت نديده بوديم,‌ از آن طرف, طرمّاح براي خانواده‌اش آذوقه مي‌برد؛ لذا به حضرت عرض كرد: اجازه بدهيد آذوقه‌ها را برسانم و برگردم. حضرت فرمودند: «سعي كن زود بيايي». رفت, زود هم برگشت ولي وقتي به همين منزل رسيد، خبر شهادت سيّدالشّهدا(ع) را شنيد. از ماه‌ها قبل سيّدالشّهدا(ع) از مدينه خارج شده و اعلام موضع كرده‌اند, بعد از 6 ماه كه حضرت در محاصرة دشمن قرار گرفته, تازه ايشان براي زن و بچه‌اش آذوقه مي‌برد. نقطة ضعف بالاتر اينكه, به حضرت نصيحت مي‌كند ـ به اين خيال كه حضرت محتاج نصيحت اوست ـ گفت: بياييد به يمن برويم, كوفيان وفادار نيستند من براي شما در كوهستان‌هاي يمن 20 هزار شمشير زن آماده مي‌كنم تا جنگ را از آنجا شروع كنيد. غافل از اينكه 20 هزار شمشيرزن كه مثل شما بخواهند آذوقة زن و بچه را بر سيّدالشّهدا(ع) مقدم بدارند, به درد سيّدالشّهدا(ع) نمي‌خورند. پس اگر با تمام وجود آماده نبوده، مشغول آذوقة زن و بچه و نام و نشان باشيم, مسلّم است كه وليّ خدا تنها مي‌ماند.

آنهايي كه به حضرت كمك نكردند, چند دسته بودند؛ يك دسته كساني هستند كه در صف دشمن رودرروي سيّدالشّهدا(ع) ايستادند و تا حدّ ريختن خون ايشان مقاومت كردند. دستة ديگر كساني بودند كه, بي‌تفاوت نشسته, فقط نصيحت كردند كه, به كوفه نرويد اگر برويد كشته مي‌شويد, و با كشته شدن شما زمين خالي از حجّت مي‌شود.10 بعضي هم مثل عبيدالله جعفي, از كوفه خارج شده بود تا در جريان نباشد اما حضرت در راه با او برخورد كردند و فرمودند: «عبيدالله، وضع تو به خاطر عثماني بودن خوب نيست اگر به ما ملحق شوي همة گذشته‌ات جبران مي‌شود». در جواب گفت: من از كوفه خارج شدم تا خيالم راحت باشد, حالا دوباره خودم را گرفتار كنم. نه با شما هستم نه با ابن زياد, ولي اسب تندرويي دارم كه هر كه سوار بر آن شده دشمن نتوانسته او را بگيرد, آن را به شما مي‌دهم كه فرار كنيد. تلقي اين آدم را ببينيد در مقابل دعوت حضرت حاضر شد؛ مثلاً ماشين آخرين سيستم يا هواپيماي شخصي خود را بدهد كه حضرت سوار شوند و از محاصرة ابن زياد بيرون روند غافل از اينكه, حضرت آمده‌اند تا ابن زياد را محاصرة تاريخي كرده, شكست دهند.

عدّه‌اي نيز مشغول طواف و تلاوت قرآن بوده‌, از سيّدالشّهدا(ع) غافل شدند. حال آنكه وقتي سيّدالشّهدا(ع) راه افتادند, در كعبه ايستادن, مشكلي را حل نمي‌كند. مسئلة اساسي كمبود معرفت است. اينكه انسان نفهمد تنها راه، راه «وليّ خدا» است,‌ اينكه انسان خيرخواهي خود را براي وليّ خدا از حدّ پيشكش كردن اسب و مانند اينها,‌ جلوتر نبرد,‌ اينكه؛ خودش را به اصطلاح فهميم‌تر از وليّ خدا بداند و خيال كند اين حق را دارد كه وليّ خدا را موعظه كند, عوامل تنهايي وليّ خدا و جدايي حساب ما از اوست.

در مقابل, حضرت ابوالفضل(ع) سرآمد همة كساني بودند كه از روي بصيرت و درايت به حضرت پيوستند, اگر همة مقاتل را بگرديد، يك‌جا نمي‌يابيد كه موّرخان نقل كرده‌اند كه حضرت پيشنهادي به امام داده باشند كه مثلاً برويد يا نرويد, جنگ كنيد يا نكنيد,‌ زن و بچه با خودتان ببريد يا نبريد, كاملاً مي‌دانند كه سيّدالشّهدا(ع) موعظه لازم ندارند و اگر انسان مي‌خواهد بهره ببرد, بايد همراه حضرت شود.
عدّه‌اي هم كساني بودند كه دير آمدند؛ چند نفر از بزرگان بلخ وقتي نامة حضرت به دستشان رسيد با سخنراني‌هاي تند ديگران را تحريك كرده, راه افتادند ولي وقتي رسيدند كه ديگر دير شد و ماجراي كربلا تمام شده بود؛ چون از قبل آمادگي نداشتند.
الف ـ علاقه به دنيا

ب ـ جمع بين دنيا و آخرت

ج ـ احساس عدم احتياج به وليّ خدا                     برگرفته از وبلاگ تمدن اسلامی